>
Wetenschap van de geest

Bij wetenschap stellen we ons in het algemeen een buiten de alledaagse mens liggend hoogdravend onderzoek voor. We spreken vaak met enig ontzag (of juist denigrerend) over 'd wetenschap'. Knappe gestudeerde mensen die 'ergens' een bepaald onderzoek doen. of hebben gedaan. Meestal in een laboratorium of studiekamer.

Het kan iets oproepen van een plaats waar 'ingewikkeld (vermoeiende) gedachtes worden gecombineerd met een levenloze materiele proefopstelling. Dit verder gestaafd met statistisch onderzoek.

De wetenschap kan overkomen als iets wat buiten de mens ligt. Dat leuk is voor allerlei weetjes en het ontwikkelen van technologische en medische voorzieningen. Dat noemen we dan 'de vooruitgang'.

Maar kan het ook anders?
Zoals een ieder iets kunstzinnigs kan beoefenen, kan ook een ieder elementaire stappen in het wetenschappelijke doen.

Elke wetenschap begint bij exact waarnemen en logisch denken. De huidige wetenschap heeft haar terrein beperkt tot de fysieke wereld. Omdat 'een hogere wereld niet bestaat'. En als ze bestaat dan kunnen we dat niet bewijzen, alleen geloven. En het geloof is een persoonlijke zaak, en daarmee niet objectief, n dus niet wetenschappelijk. Want wetenschap behoort objectief te zijn.

Echter: Als we terugkeren naar het eenvoudige 'waarnemen en denken', dat elk mens voor zich zelf kan doen en scholen, kan iedereen wetenschap beoefenen. Er is geen reden om een hogere wereld daarin uit te sluiten. Dat is een vooroordeel waarin de huidige wetenschap zich gewend is te beperken.

Goethe heeft daarin de weg gewezen en Rudolf Steiner heeft Goethes methode, de fenemenologie verder ontwikkeld. Lees daarvoor ook deze pagina.